Senior in de kijker
Voor de rubriek Senior in de kijker op onze website konden we geen beter voorbeeld bedenken dan Louis Beken.
Louis werd geboren in Linkhout op 21 oktober 1921 waar hij opgroeide in een gezin met drie kinderen. Tot zijn achttiende volgde hij les in de vakschool van Hasselt, maar bij het beëindigen van zijn opleiding belande hij in volle crisistijd voorafgaand aan de tweede wereldoorlog. Hierdoor vond hij geen, aan zijn studies, aangepast werk en trok hij maar naar het “lijmfabriek” aan de kanaalkom in Hasselt. Niet voor lang echter; bij het uitbreken van de oorlog in 1940 werd deze ongezonde fabriek gesloten en om toch maar aan de kost te komen begon Louis bij een aannemer van verfwerken. Toen de Duitse bezetters jonge mensen als verplicht tewerkgestelde naar Duitsland transporteerden had hij geen andere keus meer; hij werd ondergronds mijnwerker. Het was dat of Duitsland!
Na de oorlog moest Louis toch naar Duitsland, nu voor zijn 18 maanden legerdienst. Omdat hij een nieuw verblijf in de donkere schachten niet zitten zag begon hij opnieuw bij zijn vroegere baas in de ververstiel, werd weer werkloos en uiteindelijk met bijzondere voorspraak van een pastoor uit Stokkem belande hij in de bovengrondse werkplaatsen van de mijn van Winterslag waar hij, zijn in de vakschool aangeleerd beroep, kon uitoefenen.
’t Is hier dat Louis zijn sociale bewogenheid haar grondslag vond. Omdat hij, in zijn jong leven, al heel wat miserie meegemaakt had kon hij, de dikwijls onrechtvaardige behandeling van de arbeider niet langer werkeloos aan zien. Hij werd vakbondslid, dan arbeidersafgevaardigde en in de volgende sociale verkiezingen verkozen voor de ondernemingsraad. Louis werd voor zijn collega’s een steun en aanspreekpunt voor het oplossen van de vele geschillen die zich toen in de mijnsector voordeden.
Ook op plaatselijk vlak in verschillende mijnwijken nam hij een zware taak op zich om zijn medemens ten dienste te zijn. Louis werd bode-uitbetaler van zowel de vakbond, de mutualiteit als van de politieke partij waar deze takken bij aansloten. Het aan huis ophalen van de lidgelden alsook de uitbetalingen van werkloosheid en ziektegelduitkeringen kostte hem heel wat van zijn vrije tijd.
Tot aan zijn vijf en zestigste verjaardag was hij bestuurslid van de plaatselijke bewonersvereniging van Boxbergheide de VHTL en zelfs nu nog vlagdrager en medewerker van Heidekruisje, een vereniging voor het gedenken van de in ons land gesneuvelde geallieerden luchtmachtmilitairen.
Na het overlijden van zijn echtgenote raapte Louis de draad van het dienstbaar zijn weer op en werd één van de eerste vrijwilligers van het nieuwe dienstencentrum “De Schalm”. Hier was hij bijna altijd te vinden, niets was (en is nog) hem te veel. Zelfs nu na dat hij negentig werd is hij nog hij nog steeds beschikbaar als men hem vraagt. Bij activiteiten als petanque of fietstochten in groep zal hij niet dikwijls ontbreken.
Ook in zijn woonomgeving laat Louis zijn goed hart zien, zo zal hij bij een overlijden altijd een bezoek brengen aan de nabestaanden om hen met goede raad bij te staan en eventueel de weg naar hulp via de dienstencentra te tonen.
Om zoveel zo lang op je te nemen moet je wel echt over een goede gezondheid beschikken; en die heeft Louis blijkbaar wel. We wensen hem nog vele, gezonde jaren in ons midden want De Schalm is zijn lang leven. Louis de honderd komen er aan!
Remy Vandekerckhove
tel. 089/57 32 00, fax 089 57 32 01, info@ocmwgenk.be
Deze pagina afdrukken